Termin dysleksja.

      Czym tak właściwie jest dysleksja rozwojowa? Otóż jest to (wg M. Bogdanowicz) syndrom zaburzeń uczenia się i pisania, w którym można wyróżnić takie formy trudności jak:

•   DYSLEKSJA - specyficzne trudności w czytaniu, którym towarzyszą trudności w pisaniu

•   DYSORTOGRAFIA - specyficzne trudności z opanowaniem poprawnej pisowni (w tym błędy ortograficzne); 

•   DYSGRAFIA – trudności w opanowaniu właściwego poziomu graficznego pisma

       Owe trudności występują u dzieci o prawidłowym rozwoju umysłowym. Spowodowane są one przeważnie zaburzeniami niektórych funkcji poznawczych (spostrzegania wzrokowego, słuchowego), czy też motorycznych, które są uwarunkowane nieprawidłowym funkcjonowaniem układu nerwowego. Do przyczyn można zaliczyć także zaburzenia pamięci (wzrokowej, słuchowej, ruchowej), lateralizacji (przewaga jednej strony ciała podczas czynności ruchowych), czy też orientacji w schemacie ciała i przestrzeni. 

 

źródło : http://www.youtube.com/watch?v=VnH72Ya6B-w&feature=related

Dekalog rodziców dzieci z dysleksją :)

NIE – „czyń bliźniemu, co Tobie niemiłe”.

1. Nie traktuj dziecka jak chorego, kalekiego, niezdolnego, złego lub leniwego.

2. Nie karz, nie wyśmiewaj dziecka w nadziei, że zmobilizujesz je tym do pracy.

3. Nie łudź się, że dziecko „samo z tego wyrośnie”, „weźmie się w garść”, ,,przysiądzie fałdów” lub że ktoś je z tego „wyleczy”.

4. Nie spodziewaj się, że kłopoty dziecka pozbawionego   specjalistycznej pomocy ograniczą się do czytania i pisania i skończą się  młodszych klasach szkoły podstawowej.

5. Nie ograniczaj dziecku zajęć poza lekcyjnych, aby miało więcej czasu na naukę, ale i nie zwalniaj go z systematycznych ćwiczeń. 

        TAK – „strzeżonego Pan Bóg strzeże”.

6. Staraj się zrozumieć swoje dziecko, jego potrzeby, możliwości i ograniczenia, aby zapobiec trudnościom szkolnym.

7. Spróbuj jak najwcześniej zaobserwować trudności dziecka;  na czym polegają i co jest ich przyczyną. Skonsultuj się ze specjalistą (psychologiem, pedagogiem, logopedą).

8. Aby jak najwcześniej pomóc dziecku:

- zaobserwuj w codziennej pracy z dzieckiem, co najskuteczniej mu pomaga; 

·   - korzystaj z odpowiedniej literatury i fachowej pomocy nauczyciela – terapeuty (w formie terapii indywidualnej i grupowej); 

    - bądź w stałym kontakcie z nauczycielem.  

9. Bądź życzliwym, pogodnym i cierpliwym  przewodnikiem i towarzyszem swego dziecka w jego kłopotach szkolnych.

10. Chwal i nagradzaj nie tyle za efekty jego pracy, ile za włożony w nią wysiłek. Spraw, aby praca z dzieckiem była przyjemna  dla was obu.

zdjęcie 1 : http://babyonline.pl/work/privateimages/formats/NEWS_MAIN/4600.jpg 

zdjęcie 2 : http://www.maluchy.pl/artykuly/jakie_ksiazki_czytac_dziecku1.jpg

Profilaktyka, czyli zapobieganie.

      I tu rodzą nam się pytania: od kiedy można zacząć działania profilaktyczne? Czy można zapobiec dysleksji?

      Terapeuci radzą: działania profilaktyczne należy zacząć jak najwcześniej, najlepiej jeszcze przed rozpoczęciem nauki czytania, kiedy zauważamy, że dziecko nie jest jeszcze gotowe do podjęcia nauki szkolnej. Można to zauważyć w tzw. „zerówce”, kiedy dziecko ma trudności w opanowaniu umiejętności czytania w porównaniu z dziećmi w grupie, których trudności są mniejsze.

      Czy można jej zapobiec? Wiek przedszkolny jest bardzo ważnym okresem rozwoju. Jeżeli zapewnimy dziecku odpowiednią pomoc logopedyczną i pedagogiczną, która będzie stymulować rozwój nieprawidłowo rozwijających się funkcji, jest szansa, że w niektórych przypadkach można całkowicie zlikwidować te opóźnienia i uniknąć niepowodzeń szkolnych. W innych przypadkach, czyli tam, gdzie nie da się całkiem zapobiec dysleksji, można zmniejszyć nasilenie trudności w szkole. Jednakże aby to osiągnąć, potrzebny jest konsekwentny program działań, by przygotować dziecko do nauki czytania i pisania.

              Kto może orzec, czy u dziecka występuje ryzyko dysleksji?

      Taki osąd mogą wydać rodzice, którzy mają stały kontakt z dzieckiem i je obserwują, a także nauczyciel przedszkola. Może się to przejawiać tym, iż w okresie niemowlęcym i poniemowlęcym, motoryka i mowa dziecka rozwija się zbyt wolno – wtedy najlepiej udać się do logopedy i psychologa. Terapia powinna być już podjęta w klasie „0” i powinna obejmować ćwiczenia korekcyjno-kompensacyjne, prowadzone przez specjalnie przygotowanych nauczycieli.

Wypowiedź psychologa:

 http://www.mamazone.pl/tv/film,15080,wszystko-o-dysleksji.aspx

Zdj: http://zpzyrakow.edupage.org/files/ksiazka_dziecko.jpg